Regel #12: Stoef met je exen, tenzij je liever doet alsof er nooit iemand vertrekt.

Face it. Niet elke medewerker blijft. En eilek feitelek is dat niet eens een probleem. Want een loopbaan is geen levenslang contract. Mensen groeien. Mensen veranderen.

En soms willen ze gewoon iets anders in het leven. Of verhuizen ze. Moving on.
Naar een volgende rol. Een volgende context. Een eigen zaak.

En in het beste geval: nog steeds gek op jou, dankbaar voor de afgelegde weg. Voor de kansen.

Nu, wat als je dat ook zou tonen? Met testimonials van ex-collega’s. Het leven na jouw bedrijf, dus.

Waar mensen terechtgekomen zijn, wat ze hier geleerd hebben, en wat ze hebben meegenomen. Zo laat je zien dat je mensen niet alleen werk gaf, maar hen ook hielp groeien. Dat het je niet (alleen) om de organisatie te doen is. Maar ook om de mensen.

Je investeert dus niet alleen in output, maar ook in competentie.
En laat dat nu net een van de fundamenten van motivatie zijn.

Misschien is dat wel wat sterk werkgeverschap moet zijn: mensen sterker later gaan. Als ambassadeurs.

En daarom is Chansaars regel 12:
Stoef met je exen, tenzij je liever doet alsof er nooit iemand vertrekt.