Regel #9: Ghost geen kandidaten...tenzij je je werkmerk graag ge-cancelled ziet.

Ooit meegemaakt? Je solliciteert. Er volgt een gesprek. Goed gevoel bij. En dan… niets meer. Geen mail. Geen telefoontje. Geen update. Complete radiostilte.

Auwch

Wanneer organisaties sollicitanten ghosten, is dat zelden een bewuste keuze. Wel eentje met gevolgen. Want ja, het is NU druk. Er zijn nog andere profielen. Grotere prioriteiten. Beslissingen die blijven hangen.

Voor de kandidaat voelt het anders. Die zit te wachten, te twijfelen, te interpreteren. Sommigen geraken gefrustreerd. Boos. Want dit is niet de eerste keer.

En vooral: een kandidaat vergeet niet.

Dat blijkt ook uit onderzoek van Anja Van den Broeck, die het fenomeen van ghosting bij sollicitaties blootlegt: https://lnkd.in/eZyWC3up

Kandidaten geven aan dat het gebrek aan feedback niet alleen een deuk in hun zelfbeeld slaat, maar ook hun beeld van een werkgever blijvend kleurt.

En dat is waar het schuurt. Want dat beeld stopt niet bij die ene sollicitatie. Het sijpelt door in wat mensen vertellen, in wat ze delen met hun netwerk, en in de kans dat ze ooit nog opnieuw bij je aankloppen. Op korte termijn verlies je misschien één kandidaat. Op lange termijn verlies je vertrouwen.

En vertrouwen, dat is je employer brand.

Elke interactie met een kandidaat is een kans om te tonen wie je bent als werkgever. Niet in je vacaturetekst of campagne, maar in hoe je omgaat met mensen. Ook wanneer het antwoord “nee” is.

Sterke employer branding zit dus niet alleen in aantrekken, maar ook in afronden. In helder communiceren, verwachtingen managen en respect tonen. Want een afgewezen kandidaat kan nog altijd een ambassadeur zijn, een klant worden of een toekomstige collega. Maar een genegeerde kandidaat? Die is weg. En neemt zijn netwerk gewoon mee.

En daarom is Chansaars regel #9:
Ghost geen kandidaten
...tenzij je je werkmerk graag ge-cancelled ziet.